2494 stories
·
6 followers

Banken harken miljoenen voor onderwijs binnen via renteswaps

1 Share

Het blijft smullen: rentederivaten! Komende week publiceert de AFM weer een update over de voortgang. Schieten banken een beetje op met het compenseren van de ondernemers die complexe financiële producten in hun maag gesplitst kregen? Niet echt. 

Social

In het huidige tempo duurt het tot 2020 voordat alle ondernemers een aanbod hebben gekregen. En terwijl de banken rekken, zeggen rechters doodleuk tegen ondernemers dat hun claim verjaard is. Tijd om in te grijpen dus. Traditioneel valt niets te verwachten van de tandeloze toezichthouder Autoriteit Financiële Markten (AFM). Ook de minister van financiën is nog niet in actie geschoten. De hoop voor het MKB is nu gevestigd op de Tweede Kamer, waar men ongeduldig begint te worden. Een brandbrief vanuit de adviseurs die gedupeerde mkb'ers bijstaan is al onderweg naar de volksvertegenwoordigers.

De kleine ondernemers mogen dus blijven hopen op compensatie. Maar dat geldt niet voor allerlei semi-publieke instellingen als scholen, ziekenhuizen en woningcorporaties. Ook daar werden derivaten verkocht bij bosjes. Wij rekenden ooit eens uit dat onze maatschappelijke instellingen gezamenlijk €24 miljard aan derivatenrommel op hun balansen hebben staan. Neem bijvoorbeeld ROC West-Brabant, volgens het meest recente jaarverslag nog altijd de gelukkige bezitter van een renteswap met een negatieve waarde van € 9,2 miljoen.

Het ding heeft een looptijd van een jaar of vijftien en dit ROC zit, hoewel de huidige marktrentes veel en veel lager zijn, nog tot 2025 vast aan een rente van 5,1 procent over een hoofdsom van €34,3 miljoen. Ofwel: vijftien jaar lang tikt deze mbo-reus €1,75 miljoen per jaar af aan rente aan ING. Dik €26 miljoen die niet kan worden uitgegeven aan onderwijs. 

Ineffectief

In het jaarverslag van het Albeda College in Rotterdam komen we een ‘volledig ineffectieve’  swap tegen met een negatieve waarde van vijf ton die was bedoeld om een rekening-courantkrediet af te dekken. Maar van die mogelijkheid om rood te staan maakt het Albeda College helemaal geen gebruik. Sterker, de lesfabriek heeft €20 miljoen op spaarrekeningen geparkeerd wat €27.000 oplevert, een royale rente van 0,135%. Intussen wordt er wel een tonnetje of vijf per jaar richting bank overgeboekt voor de nutteloze renteswap.  

Zo harken banken schaamteloos bakken met geld binnen dat naar beter onderwijs had moeten gaan. Voor de leerfabrieken maakt het allemaal niets uit. Er bestaat zoiets als schoolplicht. Kom je aan het eind van het jaar onderaan de streep tekort, dan laat je ouders gewoon wat extra betalen.  

Besodemieterd

Dat scholen worden uitgesloten van het herstelkader is vreemd. Waarom mogen mkb’ers niet door de bank besodemieterd worden, en een met belastinggeld gefinancierde onderwijsinstelling wel? Het is wonderlijk dat scholen überhaupt dure leningen bij  banken hebben uitstaan. Publieke instituten zouden voor hun publieke taken bij de overheid geld moeten kunnen krijgen. Maar ja, die steekt het geld liever in fancy start-ups op glimmende campussen. Want innoveren en de economie aanjagen doe je niet door extra geld in onderwijs te steken, dat doe je door goedkope overheidsleningen uit te zetten voor start-ups. Het soort risicovolle leningen dat een hoge rente als die op de renteswaps zit, rechtvaardigt. Het soort lening waarvoor je vroeger naar een bank ging.  

Omgekeerde wereld

Het is de wereld op z’n kop. De banken hebben het voor elkaar gekregen om dikke rendementen te maken op tamelijk risicoloze leningen voor onderwijsvastgoed. Uiteraard betaalt u als belastingbetaler de rekening. Via hogere school- en collegegelden, en hogere belastingen, zodat onderwijsinstellingen hun renteswaps kunnen betalen. Vice versa zijn risicovolle beleggingen waarvoor kennis nodig is, zoals het investeren in start-ups, vervolgens overgelaten aan de overheid. Ook hier betaalt u als brave belastingbetaler het gelag. Want gaat zo’n hippe start-up onverhoopt failliet dan is de overheid haar geld kwijt. Gaat het goed, dan profiteert vooral het grootbedrijf, zoals we zagen toen de Brits-Zweedse medicijnengigant AstraZeneca voor miljarden het een publiek geld ontwikkeld kankermedicijn uit Oss opkocht.



Read the whole story
Sjon
3 hours ago
reply
Share this story
Delete

Sorry. Uw duurzaamheidshobby is niets meer dan een druppel op een gloeiende plaat

1 Share

Praten over duurzaamheid is niet meer uit het moderne leven weg te denken. Kranten en actualiteitenrubrieken staan vol met meninkjes over duurzaamheid en iedereen loopte te koop met ‘groen’. Beleggers en bedrijven buitelen over elkaar heen om te laten zien hoe verantwoordelijk en duurzaam ze doen. Je kunt nauwelijks meer normaal over straat zonder te struikelen over een hipsterbaard die een sociale startup runt vanuit de lokale coffee company. 

Niet alleen is het irritant modieus geneuzel, erger nog is dat het, behalve ons het idee geven dat we nuttige en bovenal leuke dingen om de aanstaande klimaatramp af te wenden, waarschijnlijk geen enkele zin heeft. Vorige week lekte een rapport van het International Panel on Climate Change uit waaruit blijkt dat de aarde nog sneller opwarmt dan gedacht. Als uitstoot van broeikasgassen op het huidige niveau doorgaat wordt de limiet van 1.5 graden Celsius (het streven zoals afgesproken onder het akkoord van parijs) opwarming bereikt in 2040. Om deze doelstellingen te halen moeten ‘rapid and far-reaching measures’ genomen worden. Een paar Waka Waka’s naar Afrika sturen valt daar waarschijnlijk niet onder. Een beetje duurzaam beleggen voor de bűhne waarschijnlijk ook niet.  De grafiek hieronder laat zien dat het aandeel hernieuwbare energie weliswaar percentueel sterk is gestegen maar nog altijd in het niet valt vergeleken met gebruik van olie, gas en kolen. 

Everything is too damn cheap

De vérrijkende maatregelen die volgens het IPCC nodig zijn om de schade nog enigszins te beperken moeten erop gericht zijn de enorme externe kosten van onze wereldwijde consumptie te internaliseren. Dat is economischbeleidspeak om te zeggen dat onze koopkracht behoorlijk achteruit gaat. Een ‘externaliteit’ (ook wel een ‘extern effect’) wil zeggen dat de kosten van een goed of dienst niet volledig worden gedekt door de prijs die men ervoor betaalt. Voorbeeld: een budgetretourtje New York kost een belachelijke €350. De afbetalingen van het vliegtuig, het loontje van de stewardess en je zakje pinda’s zitten daarin. De schade aan het milieu niet. De €350 die je voor je vlucht betaalt dekt dus niet de totale kosten daarvan. 

Volgens een rapport zouden de kosten als gevolg van klimaatverandering alleen in de Verenigde Staten al uitkomen op honderden miljarden dollars aan het eind van deze eeuw. Denk daarbij aan schade aan gebouwen, kosten als gevolg van ziekteverzuim en duurdere airconditioning. Dit zijn externe kosten die niet gedekt worden door je vliegticket. Datzelfde geldt voor aardbeien uit Spanje of de kiloknallers in je BBQ-pakket op de camping. Het Planbureau voor de Leefomgeving becijferde recentelijk dat milieukosten in Nederland uitkomen op  €31 miljard, ofwel 4,5% van het BBP, per jaar.  Onze luxe en welvaart zijn afhankelijk van goederen die eigenlijk onder de ware kostprijs over de toonbank gaan.   

Vraag maar aan Samsom

Een vérgaande belasting op dat soort activiteiten en consumpties is de meest voor-de-hand-liggende beleidsmatige oplossing. We hebben het hier niet over een belasting van een paar procentjes op fossiele brandstoffen. Een dergelijke belasting zou dermate hoog moeten zijn dat het gebruik van kolen of aardgas niet meer rendabel is. En dat is politiek eigenlijk niet haalbaar. Niemand behalve de meest hardcore geitenwollensok wil zijn of haar welvaart opgeven. Kijkt u bijvoorbeeld naar het gekrakeel op het plan van Diederik Samsom de belasting op aardgas met 75% te verhogen. De beste man wist niet hoe snel hij terug moest krabbelen. 

De realiteit is dat een echte duurzame economie ontzettend veel minder leuk is dan hippe sociale startups opzetten of mooie pr halen met je gezellige groene beleggingen. Een echte duurzame economie betekent dat álles - van kleding tot voeding tot energie - vele malen duurder wordt, economische groei lager uitvalt, je niet meer met het vliegtuig op vakantie mag en alleen nog seizoensgebonden en lokaal kunt eten. Deze maatregelen lijken op geen enkele manier politiek haalbaar. Totdat die keuzes worden gemaakt is onze gezellige duurzaamheidshobby  niets meer dan een druppel op een gloeiende plaat. 



Read the whole story
Sjon
3 hours ago
reply
Share this story
Delete

Codec2: a whole podcast on a floppy disk

1 Share
In a previous blogpost we talked about the Opus codec, which offers very low bitrates. Another codec seeking to achieve even lower bitrates is Codec 2. Codec 2 is designed for use with speech only, and although the bitrates are impressive the results aren't as clear as Opus, as you can hear in the following audio examples. However, there is some interesting work being done with Codec 2 in combination with neural network (WaveNets) that is yielding great results.
Read the whole story
Sjon
3 hours ago
reply
Share this story
Delete

Hobbybelegger maakt €10 miljoen winst op 'demo-account'. Mag hij dat houden?

1 Share

Het meest intrigerende beleggingsverhaal van de dag komt uit Frankrijk. Over naar de 41-jarige Fransman Harouna Traoré, die vorige zomer een account van €20.000 opende bij de Britse broker Valbury Capital. Dat maakte dat hij een paar weken later heerlijk vanuit huis zat te traden, terwijl hij in de veronderstelling was dat hij nog een demoversie gebruikte (zo'n platform ziet er ongeveer zo uit). In die hoedanigheid diende hij voor €1 miljard aan orders in voor futures op Europese en Amerikaanse aandelen, maar volgens de Financial Times kwam toen ineens het moment dat hij zich twee dingen realiseerde: 1) dit was toch niet de demoversie maar was gewoon investeren voor het eggie, en 2) de verliezen stapelden zich inmiddels op tot een slordige €1 miljoen. Wat er toen gebeurde is dat Traoré alles op alles zette, voor €5 miljard (!!) in Amerikaanse aandelenfutures ging zitten, en hop - het verlies van dat miljoen omtoverde in een plusje van €10 miljoen. De hobbybelegger was begrijpelijkerwijs 'stressed' en kon slechts aan zijn twee kinderen denken. Hierop belde hij z'n broker en legde alles uit, maar Valbury kon niet om dit alles lachen en annuleerde al zijn posities vanwege Traorés 'contractbreuk'. En dus schakelde hij de rechtbank in, die zich nu buigt over de volgende vraag: heeft Traoré alsnog recht op die €10 mio?

Sombere jaarcijfers

Laat het allereerst duidelijk zijn dat Valbury alles op alles zal zetten om niet te hoeven dokken. Net als de FT kunnen wij slechts het jaarverslag van de firma over het jaar 2016 (pdf) vinden - dat belooft al weinig goeds - waarin deze een omzet van £9,8 miljoen noteerde. Da's een omzetdaling van zo'n 15% die leidt tot een verlies van £400.000. Daarom lijkt het erop dat Valbury onder andere gaat aankaarten dat Traoré volgens hen helemaal geen particuliere nitwit was, maar een ervaren 'finance professional'. Dat zou volgens de zakenkrant betekenen dat de zaak niet in het consumentenbeschermende Frankrijk, maar aan de andere kant van het Kanaal moet worden gehouden. De advocaten van de wilde belegger zetten daar tegenover dat hij die ervaring niét heeft. Ja, Traoré verkocht software bij Thomson Reuters voordat hij daar overtollig werd. Maar volgens de man zelf deed hij slechts interessant met die ervaring 'as I thought my application might otherwise not go through as easily'.

Stukje hefboomeffect

Nog meer details over de zaak: Valbury zou tegen Traoré gezegd hebben dat zijn orders ver boven haar limieten torenden en dat ze zijn posities onder de noemer 'manifest error' geplaatst had, omdat hij dus dacht dat hij het allemaal op een demo-platform deed. Onder zo'n fout vallen meestal beleggingsfouten als het invullen van een nulletje te veel bij een order. Dat vindt Traoré dan weer onzin, want die grote winst kwam er pas nadat hij zich realiseerde dat hij niét in de vertrouwde demo-omgeving aan het beleggen was. Wat ook niet echt voor Valbury spreekt is dat de toko de belegger in staat stelde om een positie van €5 miljard te creëren middels een account van €20k. Enfin, da's allemaal aan de rechter. Wellicht is het voor Valbury sowieso een idee om Traoré in dienst te nemen, aangezien ze wel een nieuwe rainmaker kunnen gebruiken.

Fotobijschrift: still uit de film The Big Short. Bankiers van Goldman Sachs hebben zojuist een stel credit default swaps aan dr. Michael Burry gesleten, die hem in staat stelden om short te gaan op de Amerikaanse huizenmarkt. Niet veel later verging hen het lachen.



Read the whole story
Sjon
3 days ago
reply
Share this story
Delete

Belastingdienst vraagt kleinkinderen om hulp met digitale aangiftes

1 Share

De Belastingdienst heeft steun van buiten ingeroepen om de computerproblemen binnen de organisatie de baas te kunnen: de fiscus heeft zijn kleinkinderen om hulp gevraagd. “Wij zijn niet zo goed met computers.”

“Wij weten nooit precies waar we moeten klikken met de muis”, legt directeur-generaal Jaap Uijlenbroek uit. “Stel je voor dat we twee keer klikken op een verkeerde knop en dat we dan per ongeluk de motorrijtuigenbelasting kapot maken. Onze kleinkinderen zijn daar een stuk handiger in. En volgens mij vinden ze het nog leuk om ons te helpen ook.”

Uijlenbroek staat er van te kijken hoe behendig jonge mensen zijn met computers. “Het gaat allemaal zo snel, maar jonge mensen zijn daar heel erg goed in. Die zitten soms wel elke dag achter de pc. Als je ziet hoe enthousiast die daar mee bezig zijn snap je pas echt: computers zijn de toekomst. Misschien kunnen we op een dag zelfs met burgers communiceren via de computer.”

Als bedankje voor het helpen met 12 miljoen aangiftes krijgen de kleinkinderen van de Belastingdienst een sprits en een pakje chocomel.

Read the whole story
Sjon
4 days ago
reply
Share this story
Delete

Werkgroep Europees Parlement stemt voor uploadfilter: werk aan de winkel!

1 Share

Vandaag stemde de leidende werkgroep in het Europees Parlement over het voorstel voor de Copyright Directive met daarin het omstreden artikel 13: het uploadfilter. Ondanks brede kritiek heeft de werkgroep Juridische Zaken (JURI) vóór gestemd (15 voor/10 tegen). In december zal het gehele Parlement haar stem uitbrengen – werk aan de winkel dus.

Wat is artikel 13?

Artikel 13 van het wetsvoorstel verplicht internetplatforms de uploads van hun gebruikers geautomatiseerd te filteren op auteursrechtelijk beschermd materiaal. Waarom dat een slecht idee is?

  1. Filters zijn bijzonder slecht in het herkennen van de context en legitiem gebruik van auteursrechtelijk beschermd materiaal. Zo’n filter maakt dus vaak fouten (en daar zijn nu al talloze voorbeelden van).
  2. Het fouten maken gaat misschien wel volautomatisch; voor jou als uploader is het indienen van een klacht een stuk meer werk. Voor dat proces is geen goed mechanisme in plaats. En zelfs wanneer het je lukt je upload online te krijgen zal het vaak mosterd na de maaltijd zijn.
  3. Op steun van de platforms hoef je niet te rekenen. Het wetsvoorstel dwingt hen namelijk tot risicomijdend gedrag: als zij aansprakelijk gesteld kunnen worden voor jouw uploads, zullen ze het zekere voor het onzekere nemen en liever teveel dan te weinig censureren.
  4. Uiteindelijk leidt de combinatie van falende technologie, risicomijdende platforms en de onzekerheid voor jouw als gebruiker tot een grote aanslag op jouw vrijheid van meningsuiting.

Daarnaast zal ook deze wet zal niet bestand zijn tegen function creep. Als het aan Europese beleidsmakers ligt, is zo’n internetfilter ook prima geschikt om "ongewenste" content of uitingen te blokkeren. Ook hier zien we al voorbeelden van. Het internetfilter dat in Spanje werd uitgerold in de strijd tegen illegale goksites, bijvoorbeeld, werd in oktober 2017 ingezet om het referendum te ontregelen.

Tot slot is het uploadfilter in strijd met bestaande wetgeving, reden voor de Nederlandse regering om vorig jaar kritische vragen te stellen over de juridische houdbaarheid van het voorstel.

Wat nu?

Vandaag heeft de werkgroep Juridische Zaken onvoldoende geluisterd naar de brede kritiek van burgers, maatschappelijke organisaties, academici en het bedrijfsleven. Vijftien europarlementariërs stemden voor het uploadfilter en tien tegen. Dat is bijzonder teleurstellend, maar laat ook zien: de strijd is nog niet gestreden!

Rapporteur Axel Voss heeft vandaag namens de werkgroep het mandaat gekregen om direct over te gaan tot onderhandelingen met de commissie, in plaats van het voorstel eerst met het hele Europees Parlement te bespreken (in jargon de first reading in plenary). Hoogstwaarschijnlijk zal tegen deze beslissing bezwaar worden gemaakt en zal het hele Parlement over het mandaat moeten stemmen. Dat gebeurt over twee weken. Het is belangrijk dat het mandaat niet wordt gegeven, omdat een belangrijk en controversieel wetsvoorstel als deze een goed debat verdient. We laten jullie weten hoe het afloopt.

Tot aan de definitieve stemming, die waarschijnlijk in december of januari zal volgen, moeten we ons blijven uitspreken tegen het uploadfilter. Ook jij kan daar bij helpen. Schrijf je in voor onze nieuwsbrief als je op de hoogte wilt blijven van de vorderingen!

Om ons werk ook op Europees niveau onafhankelijk te blijven doen, is geld nodig. Ben jij al donateur?

Read the whole story
Sjon
4 days ago
reply
Share this story
Delete
Next Page of Stories