2639 stories
·
6 followers

Why should I have written ZeroMQ in C, not C++ (2012)

1 Share

Article URL: http://250bpm.com/blog:4

Comments URL: https://news.ycombinator.com/item?id=18668669

Points: 156

# Comments: 122

Read the whole story
Sjon
23 hours ago
reply
Share this story
Delete

Why I'm usually unnerved when modern SSDs die on us

1 Share

Article URL: https://utcc.utoronto.ca/~cks/space/blog/tech/SSDDeathDisturbing

Comments URL: https://news.ycombinator.com/item?id=18653728

Points: 165

# Comments: 123

Read the whole story
Sjon
1 day ago
reply
Share this story
Delete

Haha. Laptop van Öztürk van DENK kapot, stelt meteen woedende Kamervragen

1 Share

Een lijstje Kamervragen indienen is het fantastische recht van ieder Kamerlid. Omdat we 150 Kamerleden hebben die weer dertien verschillende partijen vertegenwoordigen zijn die Kamervragen behoorlijk divers. Wat wel vaak gebeurt is dat een Kamerlid een artikel of een ander soort journalistiek werk uit een bepaalde mediahoek vist en daar die vragen op baseert. Maar dat hoeft niet. Een Kamerlid kan ook zelf ergens op stuiten en als hij of zij het onrecht groot genoeg acht, de betreffende minister of staatssecretaris hierover aan de tand voelen. In die categorie vallen de vragen van Selçuk Öztürk van DENK. Vraag 1 aan stas Mona Keijzer: 'Bent u ervan op de hoogte dat in pc’s, laptops, tablets, smart-tv’s, slimme thermostaten en andere slimme apparatuur thuis, diverse batterijen, processoren, werkgeheugens, opslagcapaciteit en netwerkkaarten verwerkt zijn, die niet of alleen tegen hele hoge kosten vervangen kunnen worden?' Hieruit kunnen we opmaken dat Öztürk hier zelf recentelijk achter is gekomen en misschien zelfs wel omdat in huize Öztürk een apparaat er de brui aan heeft gegeven. Keijzer zegt hiervan op de hoogte te zijn en geeft als voorbeeld dat chips soms aan andere onderdelen zijn bevestigd waardoor ze niet vervangen kunnen worden. Dan snel door naar vraag 2: 'Hoe verhoudt dit zich tot de regels voor productconformiteit van artikel 7:17 Burgerlijk Wetboek?' Jaja, gewoon het wetboek erbij gepakt hoor, Öztürk is malle pietje niet. Of nou ja, productconformiteit betekent dat een apparaat aan de verwachtingen voldoet en zo niet, dan heeft een consument recht op een nieuw apparaat of een reparatie. 'Het is voor de consument bij non-conformiteit dus niet relevant of vervanging slechts tegen hoge kosten mogelijk is', antwoordt Keijzer daarom. Vervolgens legt Keijzer nog geduldig uit tot wanneer redelijkerwijs een ondeugdelijk product door een fabrikant deugdelijk gemaakt dient te worden, en ook de verwachte levensduur van consumentenelectronica komt aan bod. En dan wordt het een beetje zielig. Öztürk vraagt nog of Keijzer misschien nog in overleg kan met de fabrikanten om 'deze problematiek' te bespreken. Antwoord Keijzer: 'Nee gek ze zien me al aankomen.' Bijkomend voordeel van deze Kamervragen is dat DENK bewijst zeker geen one issue-partij te zijn. Ook consumentenleed staat hoog in het vaandel, al moeten ze wel nog wat bijleren. 



Read the whole story
Sjon
1 day ago
reply
Share this story
Delete

Waarborgen zijn veel werk, dus schrappen we de waarborgen

1 Share

Het is een wat gek voorstel van het Openbaar Ministerie: het briefgeheim opheffen omdat het te veel werk oplevert.

OM wil af van briefgeheim op postpakketten

Er is inmiddels wel genoeg over gezegd: het briefgeheim is belangrijk voor de bescherming van jouw vrijheid, de inhoud van een postpakket kan net zo goed privacygevoelig zijn en in Den Haag is steun voor het voorstel ver te zoeken. Waar nog niet zoveel over gezegd is, is het achterliggende patroon: het Openbaar Ministerie of de politie constateert dat het proces veel werk is, en dus moeten we de waarborgen maar schrappen.

Nee, het proces moet eenvoudiger

Want dát is het probleem volgens het Openbaar Ministerie. Als een hond (“we hebben slechts twee honden en één team”) een pakketje als verdacht heeft besnuffeld, mag het pakje niet meteen worden opengemaakt. Vanwege het briefgeheim moet eerst een rechter-commissaris de officier van justitie machtigen om het pakketje open te maken. Dat proces is naar verluidt omslachtig en kost tijd. Laten we gemakshalve klakkeloos aannemen dat dat zo is, dan ligt de oplossing ook voor de hand: dat proces moet eenvoudiger zonder dat de noodzakelijke waarborgen in de prullenbak belanden.

Onze vrijheid mag best wat kosten.

Gemakzuchtige oplossingen

Dat opsporingsdiensten sommige processen die ons allemaal beschermen te veel werk vinden én daarom voorstellen om dan maar gemakzuchtig waarborgen te schrappen, komt vaker voor. Hier zijn drie voorbeelden.

  • In 2014 stelde minister Opstelten voor dat het Openbaar Ministerie niet langer mensen moest informeren als tegen hen een bijzonder opsporingsmiddel was ingezet (denk aan afluisteren of stelselmatige observatie). Niet dat het Openbaar Ministerie die wettelijke verplichting al nakwam, overigens. De minister stelde voor om de “administratieve last” te beperken door de notificatieplicht in zijn geheel te schrappen, in plaats van het proces te verfijnen.
  • In Europa wordt onderhandeld over nieuwe regels over de manier waarop, bijvoorbeeld, de Spaanse politie kan achterhalen wie de persoon achter een Nederlands IP-adres is. Dat moet die Spaanse politie straks rechtstreeks bij de Nederlandse provider kunnen opvragen. Nu kan dat – met goede redenen – niet en moet de Spaanse politie eerst bij de Nederlandse politie aankloppen. In de praktijk kan het tot zes weken duren voordat de Spaanse politie over de benodigde gegevens beschikt. Dat duurt te lang, vindt iedereen. De oplossing: in plaats van het huidige proces te stroomlijnen en te vereenvoudigen, schrappen we de waarborgen zodat buitenlandse opsporingsdiensten direct bij Nederlandse partijen kunnen aankloppen en andersom.
  • We schreven er vorige week over: als de politie mogelijk strafbare informatie op het internet ziet staan, dan heeft ze blijkbaar niet de tijd of de capaciteit voor goed onderzoek naar de strafbaarheid van die informatie en om een machtiging van een rechter-commissaris te regelen waarna de provider bevolen kan worden de informatie te verwijderen. Nee, de politie vraagt de providers liever vriendelijk en 'vrijblijvend'. Met als risico dat de provider weigert en de informatie gewoon online blijft staan. Ook hier geldt: waarom de waarborgen schrappen, terwijl we ook het proces kunnen verbeteren?

Als de politie vindt dat het proces te omslachtig is, wil ze de waarborgen schrappen.

Onze vrijheid mag best wat kosten

Wij kunnen goed begrijpen dat het Openbaar Ministerie processen die onnodig lang duren, efficienter wil maken en belastinggeld goed wil besteden. Maar waar we het hartgrondig oneens over zijn, is de wijze waarop men dit in de bovenstaande voorbeelden wil bereiken: door het schrappen van noodzakelijke waarborgen die burgers beschermen. Onze vrijheid mag immers best wat kosten.

Read the whole story
Sjon
2 days ago
reply
Share this story
Delete

Snacks omschreven in termen van andere snacks

1 Share

Snacks: heerlijk, maar niet altijd even makkelijk te beschrijven in termen die verder gaan dan ‘die bruine’. Daarom beschreven we snacks in termen van elkaar. Je kent er namelijk altijd wel een.

De Kroket: een soort kaassoufflé maar dan niet vegetarisch, rond en redelijk langgerekt.
De Frikandel: een soort nog langgerekte kroket zonder korsten, maar dan met iets meer bite.
De Kaassoufflé: een soort frikandel maar dan plat, gepaneerd en met meer pas-op-dat-je-de-bek-niet-brandt-risico.
De Viandel: een soort frikandel, maar dan kippiger.
De Sitostick: een soort viandel, maar dan kalkoeniger.
Een portie Bitterballen: een soort kleine kaassouflés maar dan met kroketvulling en met een schaal in plaats van een bakje.
De Berenklauw: een soort schaal bitterballen maar dan met stukken gehaktbal in plaats van bitterballen, een stokje in plaats van een schaal, uien en satésaus in plaats van mosterd.
Friet: allemaal kleine hoekige frikandelletjes, maar dan van aardappelzetmeel en veel gouder.
De Loempia: een soort viandel maar dan ook met groente en taugé.
De Smulrol: gewoon een loempia.
De Eierbal: een soort smulrol maar dan eivorming, met ei in het midden en met iets curry-achtigs in plaats van iets wortel-achtigs.
De Bamibal: een soort kaassoufflé, maar dan totaal anders op het paneermeel na (tot op zekere hoogte natuurlijk, want het paneermeel heeft wel ineens een compleet andere kleur en is dikker).
Frietje Oorlog: een soort frietje speciaal maar dan bruiner (bruin is de eerlijkste kleur).
De Kipcorn: een soort veel te crunchy frikandel, maar dan met minder kipsmaak en nóg grauwer van binnen.
De Mexicano: een soort spicy frikandel, maar dan alsof je er met een rupsvoertuig heel behoedzaam overheen bent gereden, het platgeribbelde overblijfsel hebt laten afkoelen om het vervolgens weer enigszins, maar zeker niet ten volle, weer op te warmen.
De Vlammetjes: een soort kaassouflés, maar dan met vlees en heter en met een extreem verdachte, heerlijke ragout.
De Kipsaté: een soort kipcorn, maar dan echt heel anders want deze zijn klein en aan een stokje geregen en zonder corn en met pindasaus.
Het broodje Bal: een soort berenklauw, maar dan met een broodje in plaats van een stokje en met jus in plaats van stukken ui.
De Falafel: een soort hypercompacte bamischijfjes, maar dan met salade en koriandersaus eroverheen
De Sjasliek: een soort berenklauw, maar dan dat ie waarschijnlijk van de Balkan komt omdat hij in de verte aan goulash doet denken.
Het Slaatje: de joker. Dezelfde grondstoffen als friet maar technisch gezien geen snack. En koud bovendien.

Snack ze!

Read the whole story
Sjon
3 days ago
reply
Share this story
Delete

JIRA is an antipattern

1 Share

Article URL: https://techcrunch.com/2018/12/09/jira-is-an-antipattern/

Comments URL: https://news.ycombinator.com/item?id=18642336

Points: 689

# Comments: 284

Read the whole story
Sjon
3 days ago
reply
Share this story
Delete
Next Page of Stories